Jessie is geboren op 11 december 2000 op een boerderij in de buurt van Emmeloord. Zij lag daar samen met haar broertjes en zusjes in een schuur bij de koeien. De hondjes werden best goed verzorgd maar van socialisatie was geen sprake. We hebben haar gehaald toen zij zes weken oud was en hebben toen nog van alles met haar ondernomen. Gelukkig hadden we Sascha nog die haar prima opgevoed heeft. Toch merken wij nog steeds dat ze in haar vroegste jeugd iets gemist heeft. Zo is ze bijvoorbeeld zeer snel van haar stuk gebracht waarbij ze zich geen houding weet te geven. Met een spelletje is ze gelukkig ook weer snel enthousiast te krijgen en vergeet ze de stress die haar even te voren parten speelde. Jessie is dus een complex hondje die met fluwelen handschoentjes aangepakt moet worden. Met haar doe ik af en toe aan behendigheid: een totaal andere sport dan de jachttraining maar ook dit is erg leuk.
De naam Jessie komt uit het Hebreeuws en betekent Jahweh bestaat.

Jessie als pupje van vijf weken.	Lekker spelen in het hooi.
Jessie's broertjes en zusjes.	Samen met moeder in het hooi.
Als pupjes zo opgroeien bij een fokker, laat ze dan alstublieft liggen! Wij hebben de fout gemaakt om Jessie mee te nemen. Jessie heeft het geluk gehad om bij ons terecht te komen. Menigeen had haar al lang in een asiel onder gebracht. Ik ben er vrij zeker van dat het gebrek aan socialisatie in de eerste weken van haar leven geleid heeft tot het gedrag van Jessie, in combinatie met de gluten intolerantie.

	Hoe anders is het dan in een gezin.
Lekker een watertje...	Jessie ligt tussen Thijs zijn benen.
	Een groter plezier kun je Jessie niet doen: samen spelen met een balletje. Het liefst speelt ze zonder Floran er bij. Ze geniet dan van de aandacht.
	Dit ga je toch niet menen hè, moeten we voortaan in deze kar! De doggyride is in de aanbieding in onze winkel. Reden om er zelf ook maar eens een te 'arresteren' zoals wij dat noemen. De eerste rit vond Jessie bepaald niet leuk. Floran lijkt er lak aan te hebben. Jessie blijft wel netjes zitten en gaat er ook wel in als ik het zeg. Als ze eenmaal weet dat we dan leuke dingen gaan doen komt het vast goed.
	Juli 2006:
	Jessie is naar de dierenarts geweest om bloed af te tappen voor onderzoek. Ze is erg onzeker en lijkt het leven niet altijd leuk te vinden. "Jessie is niet gelukkig bij ons", zeg ik wel eens. Ze heeft een enorme sterke gevoelsband met mij. Ik stoor me nogal eens aan haar gedrag. Op vakantie in Drenthe viel het mij op dat zij nooit echt ontspannen is. Raar eigenlijk want het is beslist niet zo dat zij een taak heeft die ze niet aan kan. De roedel is bij ons thuis heel duidelijk. Ik heb haar enkele jaren geleden al laten observeren door een gedragsdeskundige die met Bach bloesem werkt. Helaas heeft het niet echt geholpen maar zij kon mij wel enkele handreikingen geven. Jessie is in onze winkel onderdanig / agressief naar andere honden en soms naar mensen. Ze bijt absoluut niet maar komt grommend met een lage kophouding op hen af en drentelt daarna een poosje tongelend waarna ze haar plek weer zoekt. Ze vindt het hoogst onplezierig in de winkel en ik neem haar dan ook maar niet vaak meer mee en als ze al mee gaat ligt ze boven in mijn kantoor.
Datzelfde gedrag vertoonde ze op de camping in Drenthe en ze joeg daarmee mensen schrik aan. Ook bij ons thuis kan ze bij het minst of geringst in de stress raken. Voor mij was de maat vol en ik heb haar mee laten nemen naar een paragnost die bij mensen goede resultaten boekt met handoplegging. Het opvallende was dat Jessie die dag heel rustig en relaxed was. Kennelijk heeft het wel wat gedaan. Daarvoor had ik al een foto meegegeven aan iemand die telepathie bij honden doet en die kwam met een mogelijk spijsverteringsprobleem en een trauma in het hoofd. Nou klonk me dat niet helemaal vreemd want Jessie poept zo vaak ik haar uit laat. Trauma in het hoofd zou ook kunnen want ze heeft ooit een afgebroken tand opgelopen tijdens een spel. Om zeker te zijn dat Jessie lichamelijk in orde is heb ik bloed laten prikken en laten onderzoeken op nierfunctie, leverfunctie, schildklierfunctie en suikerziekte. Gelukkig kwam er helemaal niets uit en lijkt Jessie zo gezond als een vis. We gaan dus proberen wat aan het gedrag te doen. Buiten in het veld voelt Jessie zich prettig. Ze is dan lekker speels en uitdagend naar andere honden, een heerlijk hondje dus! December 2006:

Deze foto spreekt boekdelen!
Het gaat veel beter met Jessie. Ze is vrolijker dan ooit en ze ziet er prachtig uit!
We zijn er bij toeval achter gekomen dat Jessie voedselintolerantie heeft voor gluten. Tijdens de dracht en de zoogperiode van Floran's pups voerde ik Nutro medium puppy aan Floran.  Aangezien ik het een gedoe vond om Jessie andere brokjes voor te schotelen kreeg zij dit voer ook. We merkten na een aantal dagen al dat Jessie rustiger werd, al had ik toen nog niet in de gaten dat het door het (glutenvrije) voer kwam. Enkele weken later viel er een zak Hill's chicken stuk in onze winkel. Ik vond het zonde om weg te gooien en gaf het voer aan Jessie. Vrij snel daarna viel ze weer in haar oude gedrag en toen heb ik de link gelegd. Jessie krijgt nu Nutro medium puppy net als Imre en Floran. Voorlopig blijf ik dat geven tot Imre uitgegroeid is. Daarna zal Jessie Nutro chicken and rice krijgen want ook dat is gluten vrij. Waar een nestje pups al niet toe kan leiden...

Een ontspannen kijkende Jessie...	Een alert kijkende Jessie.
	September 2007 Jessie wordt steeds beter hanteerbaar. Inmiddels ben ik weer terug bij mijn oude voer: Prins performance. Ze reageert er heel goed op. Sinds Imre er is hoeft Jessie niet meer in de bench maar slaapt ze in de kamer op haar kleed of op het bankje. Ze mag absoluut niet op onze bank en dat weet ze heel goed. Als ze dat toch gedaan heeft dan moet ze de volgende avond in de bench slapen en dat ervaart ze duidelijk als straf. Imre speelt heel veel met Jessie waardoor ze veel minder gespannen is. Het is in huis een rustig, ja zelfs oud lijkend en saai hondje maar zodra je in het veld bent met haar verandert ze in een heerlijk fanatiek en speels monstertje.
Op het Peeske in het bos valt weer veel te ontdekken!
Jessie in het Horsterpark	Voor het eerst smullen van een runderstrot.
	Oktober 2008: Jessie rent nog vrolijk mee op het Rozendaalse veld. Ze is bijna acht jaar maar nog een brok energie. Inmiddels slaapt ze weer in de schuur bij de andere honden maar niet in de bench. Ook dit vindt ze niet geweldig maar ze ging 's nachts toch weer op de bank en dat wil ik pertinent niet hebben. Ik heb D.A.P verdamper in het stopcontact en ze krijgt rustcompositum van de Groene Os. Ze reageert er heel goed op. De Prins brokken hebben plaats gemaakt voor Proplan original omdat Proplan de kosten voor het voer op zich neemt. Het bevalt me uitstekend. De honden zien er prachtig uit en ze eten het graag. Daarnaast krijgen ze rauw voer in de vorm van Carnibest, Prins vlees, Farmfood Fresh, sardientjes, rauwe zalm, kippenekken of runderstrotten. Vooral Jessie doe ik hiermee een groot plezier!
	Juli 2009: Jessie duikt direct de eerste de beste sloot in die we tegen komen op het Horsterpark. "kom maar op met die bal" lijkt ze te zeggen. Ze vindt het heerlijk om ballen te halen maar brengt ze helaas nog steeds niet helemaal terug, zeker niet als ook Imre en Floran er bij zijn. Ze brengt ze tot de kant en van daaruit mag één van de andere honden het werk afmaken. Het gaat heel goed met Jessie. Ze is weer vrolijk en minder gestressd. Wel moet ik oppassen dat ik haar niet teveel laat rennen en graven want dan krijgt ze problemen met de gewrichten. Het vervelende is dat dat nou juist haar favoriete bezigheden zijn. Vooral het graven vindt ze prachtig. Soms loop ik alleen met Floran en Imre het hele rondje Horsterpark en blijft Jessie op de bult op zoek naar muisjes en molletjes. We treffen elkaar dan weer als ik naar huis wil gaan. Jessie vindt het heel fijn om bij onze medewerkster Laura te logeren. Ze is helemaal verknocht aan Laura en Laura aan Jessie. Als we Laura toevallig treffen in het park is het een hele toer om Jessie met ons mee te laten lopen i.p.v met Laura. Inmiddels is Jessie bijna negen jaar maar in het park merk je daar helemaal niets van. Ze rent en speelt nog lekker mee en zwemt elke hond er uit als het op een wedstrijdje aankomt!