Nieuws

We hebben er een pleeghondje bij

Dinsdagmiddag 4 mei werd ik gebeld met de vraag of we een wetterhounpupje van anderhalve week wilden opnemen bij onze eigen pupjes. Ik hoefde er niet over na te denken, als Imre het accepteert dan why not?
Het hondje is als enige pup via een keizersnee geboren. De moeder gaf in eerste instantie wel melk maar al vrij snel ging dat over en moesten de baasjes haar zelf gaan voeden. De moederhond was echter zo beschermend naar haar pupje dat zij het niet toestond dat het kleintje weggehaald werd voor een voeding. De laatste dagen is Imke apart gehouden van de moeder om haar toch te kunnen laten drinken. Uiteraard is dit geen ideale omgeving voor een pup en leert ze helemaal niets van de hondentaal. Bovendien groeide ze nauwelijks. Vandaag is ze door haar eigenaar gebracht. Ik had gisteravond al een doek in de kist gelegd en daarmee hebben we Imke ingewreven voordat Imre binnnen was. Ik heb ook een beetje vocht uit de vulva van Imre aan het pupje gesmeerd om de acceptatie zo goed mogelijk te laten verlopen. Floran was meteen helemaal verliefd op dit hummeltje maar Imre vond het niet direct nodig om er nog een eter bij te hebben. Gelukkig bekommerde ze zich vrij snel toch wel over Imke en likte haar en liet haar aan de borst toe. Imke heeft echter niet geleerd om te drinken aan de tepel en sabbelt meer dan dat ze drinkt. Imre heeft erg veel melk wat bij aanraking al toeschiet dus ze krijgt het toch wel binnen. Ze is vandaag niet gegroeid maar ook niet afgevallen dus we hebben goede hoop dat het gaat lukken. Inmiddels geeft ook Floran melk door haar schijndracht.

Floran heeft slijtage in de rug

Ik ben al een tijdje van mening dat Floran niet lekker in haar vel zit. De dierenarts heeft in maart een echo gemaakt van haar buik en daar was niets afwijkends op te zien. Wel bleek ze toen keelontsteking te hebben die met medicijnen opgelost is.
Op zondag 25 april lag Floran regelmatig te piepen en af en toe zelfs te janken op haar kussen. Het was wel duidelijk dat ze ergens pijn moest hebben. Ze eet de laatste tijd erg slecht maar toch ziet ze er nog goed uit. 's Avonds heb ik onze dierenarts gebeld en gevraagd wat ik moest doen. Kan het wachten tot morgen of moet ik naar de weekenddienst?
Hij vermoedde dat het in de rug zou zitten en adviseerde mij om haar een pijnstiller in de vorm van Ibuprofen te geven. Ze mocht de halve dosering van een volwassene. We mochten de volgende dag voor het spreekuur zou beginnen komen voor een röntgenfoto. Ze knapte na het pilletje gelukkig goed op en leek geen klachten meer te hebben toen we de volgende dag voor een foto bij de dierenarts kwamen. Helaas was dit slechts schijn want op de foto was duidelijk spondylose zichtbaar in het achterste deel van haar rug. Dit moet al wel langere tijd aanwezig zijn geweest.
Het kan zomaar dat Floran zich verstapt waarna er een zenuw bekneld raakt wat behoorlijk veel pijn geeft.
Om het risico tot een minimum te beperken heb ik een loopplank aangeschaft waarmee de honden in- en uit de auto kunnen. Ze weten het al precies en blijven keurig wachten tot de plank is neergezet.
Floran past haar leven zelf al prima aan. Ze loopt tegenwoordig door de sloot i.p.v. er overheen te springen en ook in het veld kijkt ze beter waar ze loopt.

Floran kan ondanks dat nog wel een aantal jaartjes mee maar haar leven zal er iets anders uit gaan zien.