De trainingspraktijk van Floran

Floran's jachttraining bij de groep van Wim Reijersen

Ontelbare keren heb ik aan Wim Reijersen gevraagd of hij geen plekje voor mij in zijn groep had en elke keer was zijn antwoord 'nee', tot eind december Aukje belde met het bericht dat ik mee mocht trainen komend seizoen. Ik hoefde niet na te denken, dit is wat ik al zolang wilde: een goede instructeur en een klein select groepje mede cursisten. Ofschoon het voor mij elke keer mijlenver rijden is heb ik het er graag voor over.
Van februari 2009 tot april 2009 heb ik bij Wim getraind. Daarna werd de training naar vrijdagavond verzet en kwam het door de drukte van het verhuizen en de opening van onze nieuwe winkel niet van om regelmatig te kunnen komen. Bijzonder jammer want ik graag nog veel meer van Wim geleerd. Floran gaat nu met pensioen.
Op deze pagina heb ik onze vorderingen bijgehouden.



Zaterdag 11 april
We mogen nog op strand Nulde komen dus dat was dit keer onze trainingslocatie. Het was heerlijk weer. We begonnen wederom met lijnen lopen. Ik merk dat Floran nu al minder snel omkijkt en een langere lijn aankan dan bijvoorbeeld een maand geleden. Waarschijnlijk heb ik haar te vaak afgestopt waardoor ze steeds achterom kijkt. Ik leer zelf veel op deze training. De rust die Wim overbrengt en de duidelijke uitleg, die weliswaar steeds weer herhaald wordt maar nooit verveeld, geeft vertrouwen. We hebben daarna een verloren zoek gedaan, gemarkeerd en het apport over breed water. Floran vond het water té breed waardoor ze direct al weer terug kwam. Na een extra aanmoediging van Wim aan de overkant besloot ze toch maar over te zwemmen. Daarna hebben we weer een lijn voorwaarts en lijnen opzij gedaan. Je moest de hond in een rechte lijn vooruitsturen. Vervolgens op een behoorlijke afstand laten zitten en zelf met twee dummy's naar de hond toe lopen en vanuit de hond de ene dummy rechts van de hond brengen op zo'n 15 - 20 meter afstand en de ander aan de linkerkant van de hond. Daarna moest je via de hond terug lopen naar de plaats vanwaar je de hond gestuurd had en deze vanuit die positie een kant opsturen.
Bij deze oefening moet, zoals bij veel oefeningen, rekening gehouden worden met de wind. Je stuurt de hond in een rechte lijn recht tegen de wind in. Eventueel kun je een paaltje als hulpmiddel gebruiken. De dummy's worden links en rechts van de hond iets achter hem gelegd waardoor hij niet afzakt op de wind maar de lijn aan houdt.
Floran had een extra handicap omdat de werpers van het markeerapport rechts van de inzetplek hadden gestaan waardoor ze daar steeds naar toe wilde in plaats van vooruit. Wiebe is even vooruit gelopen zodat Floran daar steun aan had. Eenmaal op de goede plek deed ze de rest van de oefening prima.

Zaterdag 28 maart 2009
Na het debacle van vorige keer heb ik Floran wat vaker weggehouden bij de pups en wat minder aandacht gegeven. Ik heb haar wat vaker genegeerd en ze heeft iets meer tijd dan normaal in de bench doorgebracht. Dat heeft gelukkig positief uitgepakt. We trainden bij trainingsmaatje Wilfred in de bossen van Hulshorst. Floran deed het prima. We begonnen in een weiland met het lijnen lopen en markeren. Daarna hebben we verloren zoeken gedaan, apport over water, de sleep en diverse dubbele apporten met allerlei soorten wild. Floran bracht alles vlot binnen. Hoewel de regen met bakken uit de lucht kwam kon mijn dag niet stuk: Floran heeft heerlijk gewerkt.

Zaterdag 14 maart 2009
We trainden dit keer bij strand Zeumeren in Voorthuizen. Het was een mooi gebied met veel heuvels en mooi water. Floran had haar Fryske kop op en dat betekende dat ze werkelijk elke opdracht wist te verstieren. Ik heb haar regelmatig bij de kladden gehad en dat bracht wel enige verbetering maar het was ver beneden haar niveau. Eigenlijk ging alleen het vooruitsturen goed en al het andere was knudde. Ze is behoorlijk schijndrachtig en krijgt natuurlijk heel veel aandacht, tja, waarom zou je je dan uitsloven met dit mooie weer?

zaterdag 28 februari 2009
Ook deze keer gingen we bij strand Nulde trainen maar dan aan de andere kant. We waren maar met drie honden en dan kun je veel oefeningen doen. We begonnen wederom met lijnen lopen. Dit keer moest de hond een natuurlijke barrière nemen in de vorm van korte paaltjes ter afscheiding van de parkeerplaats waar zij tussendoor moest. Floran ging er niet tussendoor maar liep er achterlangs. Door de verwaaiing kreeg ze wel de dummy in de smiezen en bracht hem terug.
Daarna hebben we een markeer gedaan met als hindernis een smalle sloot waar de honden overheen moesten. Floran deed dat prima. Bij de dubbele markeer werd er links en rechts een dummy gegooid. Ik 'hielp' de hond door haar in de juiste richting te zetten om het apport te halen. "Heeft jouw hond geen hersens?" was het commentaar van Wim. Ik moest haar zelf laten uitzoeken welk apport ze eerst ging halen en me er niet mee bemoeien. Toen ik de oefening nog eens deed bleek dat Floran best hersens had: tijdens het terugkomen van het eerste apport keek ze al om naar het andere apport. Toen ze bij mij kwam nam ik het apport aan en stuurde haar direct op het volgende apport. Dit bracht haar enigszins in verwarring. In het vervolg moet ik rustig wachten tot ze haar hoofd richting het apport draait en haar dan pas wegsturen. Inmiddels heb ik dat geoefend en het werkt inderdaad uitstekend. Bij de dirigeer heb ik mezelf ook een hoop ellende aangeleerd. Ik stop de hond altijd af en laat haar zitten als ik fluit. Helaas komt hier nogal eens de nadruk op te liggen en begrijpt mijn hond mij niet meer. Op advies van Wim laat ik Floran niet meer zitten maar vraag d.m.v. de fluit haar aandacht en stuur haar direct in de richting waar ik haar hebben wil. Er gaat een wereld voor ons open. Floran volgt mijn aanwijzingen prima op en het scheelt een hoop geschreeuw. Bij het apport over water stond ik ver van de waterkant omdat ik van mening was dat Floran dat moest kunnen. Aan de waterkant aangekomen begon ze even flink te struinen, een teken dat ik teveel ruimte had gegeven. Ik ben dicht bij het water gaan staan en heb haar overgestuurd, vooruit is nou eenmaal vooruit. Nu kan de afstand langzaam weer vergroot worden. Tenslotte hebben we nog een sleepje gedaan wat Floran uitstekend uitgewerkt heeft.

Het was weer een uiterst leerzame training! Soms doe je dertig passen terug om er ééntje voorwaarts te doen. In ons geval helemaal niet erg. Ik merk dat we elkaar beter begrijpen en van hieruit is het niveau zo weer opgebouwd.

Zaterdag 14 februari 2009
Vanmorgen moest ik om 9.00 uur bij strand Nulde zijn waar we dit keer trainden. We begonnen met lijnen lopen: de helpers legden de dummy's op een rij in het gras met telkens een kleine tien meter er tussen. De wind kwam van links en de hond werd langs het pad rechts van de dummy's vooruit gestuurd. Op deze manier kreeg hij snel verwaaiing en ging niet zoeken.
Voor Floran was de afstand in eerste instantie te groot want ik moest haar een aantal keren opnieuw een commando geven. Duidelijk een fout in mijn trainingsopbouw. De afstand tot de dummy's werd verkleind en toen deed ze het zowel in een rechte lijn als in een lijn naar rechts perfect. Het kort apport, de verloren zoek, het volgen en afliggen gingen uitstekend. Bij de markeer sprong ze in op de schaduw van Wim's hand die mij een tikje op de schouder gaf ten teken dat de hond ingezet mocht worden. Oefenen dus! De sleep pakte ze in eerste instantie goed op maar op het laatste stukje maakte ze er een verloren zoek van. Het haas kwam wel probleemloos binnen. De dirigeer had even wat voeten in aarde maar na de afstand weer wat kleiner te hebben gemaakt luisterde Floran prima. Ook hier maakte ik zelf weer een fout door de hond te willen afstoppen terwijl ze al in de verwaaiing van het wild was. Floran was niet te stoppen op dat moment en ik had haar beter de zoek opdracht kunnen geven.
Al met al een prettige training gehad waarbij ik weer met een stuk wijsheid naar huis ben gegaan. Floran heeft enthousiast gewerkt en al het wild binnen gebracht, zelfs een flinke gans!

Heino gevorderden 2009

Ofschoon de animo voor deze activiteit niet heel groot was ging Heino gevorderden dit jaar toch door. Ik ben zelf altijd van de partij als lid van de Jacht en Werkcommissie van de NVSW. Zo kan ik mooi zien welke fryske hounen over jachtkwaliteiten beschikken, leer ik ook nog wel eens het een en ander en ik heb een leuke dag in het veld!
Floran mocht wederom mee en na een stukje sideseeing kwamen we iets te laat aan in Heino waar ondanks dat toch nog een kopje koffie geserveerd werd.

Eerst de appèloefeningen als volgen en steadiness.	Van kijken naar de ander leer je veel.
	We hadden prachtig weer zo vroeg in het voorjaar. We begonnen met volgen en vooral kijken naar elkaars prestaties. Daarna werden er een paar simpele apportjes gedaan waar een paar honden al grote moeite mee hadden. Niet zozeer de apporten als wel het appèl waren het grootste probleem. Het is de basis van alles wat je doet. Je kunt het vergelijken met een huis: is de fundering niet goed dan stort het hele zooitje in elkaar. 's Middags deden we de wat moeilijkere onderdelen. Voor sommige honden iets té moeilijk en voor anderen een verrassing dat hun hond tot zoiets in staat was. Het was weer een leuke en leerzame dag waarbij ik vooral geleerd heb om steeds iets uitdagends voor de hond te bedenken.

Heino gevorderden 15 maart 2008

Deze activiteit wordt bij voldoende belangstelling één keer per jaar georganiseerd door de NVSW. Je kunt tevoren opgeven welke problemen je eventueel hebt bij de training zodat dat specifiek behandeld gaat worden. Ik had aangegeven iets meer te willen leren van de opbouw van een dirigeer. Trainer Wim Reijersen begon de dag met een theoretisch gedeelte wat vrij lang duurde maar waar we toch 's middags flink profijt van hadden.
 

	Tegen de middag gingen we het veld in waar we begonnen met een stukje uitleg gevolgd door een markeer proef. De deelnemers luisterden aandachtig naar de wijze woorden van de trainer.
	Floran had al een tijdje niets meer gedaan en was reuze blij dat zij vandaag met mij mee mocht. Ze kweet zich vol verve aan haar taak: lekker enthousiast en bijna niet af te remmen. Gelukkig was zij het niet verleerd. Ze bracht de dummy zonder dralen direct terug.
	Na de markeer hebben we de dirigeer geoefend op korte afstand. Wim vertelde dat je precies zover moet gaan als dat je hond aan kan. Langzaam bouw je de afstand verder uit. Houd steeds rekening met de wind zodat de hond de dummy al snel ruikt. Zorg dat je de route om de dummy weg te brengen via de hond loopt en ook zo weer terug komt. VJ = voorjager H  = hond D  = dummy
Na de lunch zijn we naar het water gegaan. Er was een brede sloot met daarachter nog een kleiner slootje en daarna een weiland. Dit was een mooie oefening om te kijken of Floran beide waters over ging. Ze ging wat weifelend te water maar volgde verder mijn instructies perfect op. Ze vond de kraai snel en kwam er keurig mee terug. Zoals gewoonlijk gaf ze hem model aan mij af.
	Ids fan 't houn der hoefje is een wetterhoun die nog niet van water houdt. Zijn baasje Hans moest slootje springen en daarna zorgen dat zijn hond de hindernis nam... Gelukkig kwam hij droog aan de overkant en Ids? Die nam een flinke sprong en kwam ook bijna droog over. Toch is dit de weg om Ids te laten wennen aan dit soort obstakels. Het is nog slechts een kwestie van tijd dat hij graag te water gaat. Wim gaf gedurende de dag veel uitleg en keken en leerden we ook vooral van de prestaties van anderen. Wil had een beverrat meegebracht die voor Floran opgegooid werd. Ze heeft hem netjes geapporteerd en dat terwijl ze die nog niet eerder gehad heeft.
	Als laatste onderdeel deden we nog een verloren zoekopdracht. Voor Floran was de beverrat verstopt. Ze nam direct goed diepte en liep er zo bovenop. Ze pakte het flubber beest op en bracht hem binnen zoals ik van haar gewend ben. We hebben genoten van deze dag. Het was voor ons een beetje gesneden koek maar toch wordt je geheugen weer een beetje opgefrist. Floran heeft wederom laten zien dat ze een perfect hondje is met een enorme will to please.
Met dank aan Hans Klein Rouweler en Elly Stienstra voor het beschikbaar stellen van hun foto's.

Trainingsdag met het jachtforum op Goeree Overflakkee


Een aantal mensen van het jachtforum hebben op 20 mei 2007 een training georganiseerd in Sommelsdijk in Zeeland.
Ik had al een tijdje niet zoveel meer gedaan met Floran en dus mocht zij met mij mee. Het weer was ons goed gezind en het was een heel gezellig dagje. Floran deed het voortreffelijk.
 

	We begonnen de dag met het down en blijf. Naast Floran waren er nog twee Stabij's: Kain Fenne van het Zandhiem van Wil Tuit en Twirre van Hanneke Dijkman. Floran ligt uiterst rechts. Op de voorgrond Kain en op het gras Twirre. Foto's onder: Floran is heel steady tijdens het down liggen. Als ik haar zou vergeten zou ze, denk ik gewoon blijven liggen tot ze echt heel hoge nood zou krijgen. Het huis aan de overkant van het water verdiende het om op de gevoelige plaat te worden gezet.
	Floran koos een zeer moeilijke weg over een smal randje om te water te gaan terwijl ze er zo in kon lopen via de plaats waar ze boten te water laten. Ze zwom keurig naar de overkant waar het apport op haar wachtte. Eenmaal aan de overkant moest ze eerst schudden. Daarna ging ze op zoek maar vond het niet gauw. Ze kijkt vragend naar de werper die er nog maar een apport bij gooit.
Het apport blijkt een rubberen eend te zijn. Ze zwemt keurig rustig met dat ding in de bek naar de overkant. Foto's onder: Ze brengt hem netjes, zonder eerst te schudden naar mij toe en geeft hem keurig af. Modelapport!
	Het is een goed hondje! Het leuke van de dag was dat er naast allerlei kunststof eenden, ganzen en fazanten ook echt wild was in allerlei soorten. Floran wil nog wel eens miepen als er een voor haar onbekend stuk wild ligt. Vandaag hadden we de gelegenheid om haar diverse soorten wild te laten apporteren. Het apport uit de dichte dekking was volgens de organisatoren heel moeilijk. Het bleek echter dat de moeilijkheid hem niet zat in het vinden van het wild maar in het wild zelf. Ze hadden namelijk een vos verstopt in het bos. Voor de Duitse Staande draadhaar was het geen probleem, hij bracht het ding moeiteloos binnen. Voor Floran is dat geen optie: een hondje van krap 18 kilo met een vos die minstens de helft weegt. Zij kwam netjes terug met een eend.     Foto's onder: Ze apporteert een bizonrat en een flinke fazant die ze in eerste instantie liet liggen met een blik van "haal die maar lekker zelf, die is mij te zwaar". Na een aanmaning mijnerzijds besloot ze toch maar te doen wat haar gevraagd werd.
Deze Jack Russel wordt vaker gebruikt voor de jacht. Men had voor de gelegenheid een dode vos in een rioolbuis gelegd en dit kleine monster mocht hem zoeken en eruit halen. Dat deed hij vol overgave...

NVSW workshop Dinteloord

Op 7 oktober 2006 organiseerde de Jacht en Werkcommissie van de NVSW een workshop in Dinteloord op het terrein van Multidog. Het was een leerzaam ochtendje. Je denkt duidelijk te zijn in je training maar klaarblijkelijk kan het nóg duidelijker. Trainer Arno Brosky leerde hoe ik met weinig "gedoe" de hond tot resultaat kon brengen.
Helaas was de animo gering maar het voordeel is dan dat je bijna privéles krijgt.

Arno geeft ons uitleg.

	Arno legt uit hoe ik Floran op een rustige manier Floran kan voorjagen. Floran is heel steady. Ik oefen regelmatig door in plaats van 'apport' appelscha of appelstroop te zeggen. Pas op het woord 'apport' mag ze echt vertrekken.
	Vooruit sturen. Ik stuurde Floran altijd vooruit door naast haar te staan met één been naar achteren en mijn arm naast haar gezicht in de richting waarin ze moest. Arno legde uit dat het op deze manier voor mij een betere houding was en voor de hond minder bedreigend. Floran snapte precies wat er verlangd werd en ging prima vooruit.
Floran apporteert de dummy.	Ze brengt het apport keurig bij me terug.
	Op mijn commando "los" laat ze het apport pas los. Ook dit oefen ik regelmatig door mijn hand onder het apport te houden zonder iets te zeggen. Soms pak ik het vast en mag Floran het niet los laten. Alleen op mijn "los" mag ze het loslaten. Op deze manier leer ik haar dat ze het nooit vroegtijdig voor me neer gooit.
	Floran zit klaar om doorgestuurd te worden. Ik deed dat altijd met mijn beide armen naar voren in de lucht met het commando vooruit. Arno vertelde dat ik door met of links of rechts te werken de hond linksom of rechtsom kon laten draaien. Dit is vooral handig als de hond tegen de wind in moet lopen om op het stoppunt te komen. Honden zakken altijd af op de wind en als je hem op die manier kunt laten draaien heb je al een aantal meters gewonnen. Kijken hoe Floran het doet...
	Met mijn rechterarm zwaai ik naar voren met het commando vooruit! Floran draait zich naar rechts (voor mij) om en gaat naar het apport. Later oefen ik het met links. Als ze toch de andere kant uit draait stop ik haar af. Inmiddels hebben we dit een aantal keren getraind en snapt Floran precies wat de bedoeling is.
	We krijgen veel uitleg van Arno. Één van de dingen die we leerden was om bij dubbele apporten de hond te leren het apport naast je af te geven in plaats van voor je. Dit doe je simpelweg door met je arm aan te geven aan welke kant je de hond hebben wilt en je laat hem zitten in de richting waarin hij weer vertrekken moet. De hond ziet op die manier van verre al dat er nog een apport te halen valt en komt daardoor vaak sneller terug.

Met dank aan Wil Tuit voor het beschikbaar stellen van de foto's

NVSW MAP Zeumeren

Op 14 januari organiseerde de NVSW een MAP in Zeumeren bij Voorthuizen. Trainer die dag was Dhr. Reijndersen. Er waren slechts vijf deelnemers maar dat mocht de pret niet drukken. We kregen op die manier wel volop aandacht.

	Voor aanvang van de proeven eerst een stukje uitleg. De eerste proef bestaat uit een verloren zoekapport uit de dichte dekking. Ik had al vanaf de laatste MAP op 24 oktober 2005 niets meer met Floran gedaan, behalve dan leuke dingen, en mevrouw was ook beslist niet van plan om door het struikgewas te gaan. Een rondje appèl lopen bracht haar op andere gedachten en ze heeft verder de hele dag prima gewerkt.
	Floran kijkt vol verwachting naar het apport wat daar opgegooid wordt. Ze is gelukkig altijd uitstekend steady en vertrekt pas op mijn commando "apport"
	Ik ruik hem toch echt, maar hoe kom ik daar nou? Het was voor haar voor het eerst dat ze te maken kreeg met een hindernis in de vorm van een hekje dat voor de gelegenheid daar even neer gezet was. Gelukkig is mijn hondje heel inventief...
	Eerst nog maar eens een rondje er omheen lopen om te kijken of ze nou werkelijk nergens een openingetje gelaten hebben.
	Nee, nergens een ingang te bekennen. Dan maar zo plat mogelijk over de grond om onder dat gaas door te komen. Alle andere deelnemende honden sprongen gewoon er overheen maar Floran vond dat een beetje teveel inspanning.
	Hebbes! Gauw oppakken en zien dat ik met dat ding bij mijn baas kom.
	Zo gekomen, zo terug! Wel lastig met die duif in mijn bek.
	"Netjes Floran, dank je wel," zeg ik altijd tegen mijn hondje. Ik hou even haar aandacht vast door zachtjes en vriendelijk tegen haar te praten. Ondertussen zit zij mij met het apport in de bek  aan te kijken. Pas op mijn commando "los" laat ze het apport los.

Onderweg naar dit apport kwamen de honden langs een boom waar een wild zwijn lag. Natuurlijk moesten ze allemaal even kijken maar de meesten gingen naar de plek waar ze de duif hadden zien vallen, behalve Sanne...

Ze houdt stil bij het zwijn en kijkt naar Maria. "Vind je het goed dat ik deze breng?" Sanne pakt het zwijn op en neemt het een heel stuk mee. Het gewicht van die zwijnendummy was minimaal 5 kilo dus dat is heel wat voor een bijke.

	Tussen de middag konden we even genieten van een lunch, koffie en... Wat zou er in die eierdopjes zitten? Na de lunch gingen we wederom het veld in voor nog enkele proeven.
	Dhr. Reijndersen gaf ons uitleg over wat een hond allemaal oppakt aan signalen. Hij vertelde dat je altijd op moest letten op de schaduw van je arm bijvoorbeeld. Hij is een 'oude rot in het vak' waar we veel van leerden.
	Bij deze proef werd een eend geschoten en daarna werd er met behulp van een elastiek een muskusrat in de bosjes getrokken. Floran moest eerst de eend halen en daarna de rat. Ze heeft goed opgelet: de eend is snel gevonden. Ze pakt hem netjes op en brengt hem keurig naar mij toe.
	Direct na binnenkomst stuur ik haar weg op zoek naar de rat. Ook dat heeft ze goed onthouden en loopt er in een rechte lijn naar toe.
	Voorzichtig oppakken. Bah, een rat! Muskusratten zijn niet haar favoriete dieren. Het geeft zo'n flubberig gevoel in de bek.
Ze brengt het beest keurig binnen. Ik blijf rustig op de plek staan en begin pas te praten tegen haar als ze voor me zit.	Ze geeft het keurig af. Het is een geweldig hondje!
	Als laatste onderdeel mochten we nog een klein dirigeerproefje doen. De honden werden op afstand neergezet en met een armsignaal werd er richting aan gegeven. De hond moest die richting volgen en kwam dan bij een apport. Het was een heel leuke dag waarvan ik veel geleerd heb. Volgend jaar zijn wij zeker weer van de partij!

Dank aan Peter Boekhorst en Hanneke Dijkman voor het beschikbaar stellen van de foto's.

NVSW werkproevendag in Appelscha 11 juni 2005

 

	Floran brengt het verloren apport over water keurig terug. Ze  baant zich een weg tussen het publiek door naar mij toe. Het leverde haar een applausje op. Onderweg werd ze even staande gehouden door Marian van Dam die haar fotografeerde met de eend in de bek.
Foto: Famke Lobke
Foto: Marianne van Dam	Foto: Jan Windhouwer
	Alle onderdelen gingen helemaal goed en Floran haalde het hoogst aantal punten. Ze werd de beste van de dag bij de Stabij's en daar ben ik natuurlijk trots op!
Na afloop zijn we naar de camping gegaan waar we met andere deelnemers een gezellige avond hebben gehad.