Bijke Imre van 't Buske
              ~Imre~
Het laatste nieuws staat onderaan

Imre is een dochter van Floran uit het tweede nest van Floran. Haar vader is kampioen Jesse Buck fan 't Essenerfjild. Ze is geboren op 27 augustus 2006. De naam Imre komt uit het Hongaars en betekent machtig in de strijd. Bijke is de naam zoals men de Stabij in Friesland aanduidt.
Net als met haar moeder doe ik ook met haar aan jachttraining. Het is de bedoeling dat zij een goed jachthondje gaat worden en dan kun je met het trainen niet vroeg genoeg beginnen. In het nest toonde ze al flink belangstelling voor de vlerkjes en de velletjes. Ik heb met haar puppyjachttraining gedaan bij Tea Blokland n Gorinchem en hebben we de C/B cursus gedaan van de KNJV bij de groep Groenlo.

	Op de puppycursus bij de Hondenwerker. Ofschoon ik inmiddels weet hoe een hond opgevoed moet worden ga ik ook met Imre naar de puppycursus. Een betere gelegenheid om een hond te socialiseren is er simpelweg niet. Imre heeft al aardig door hoe het moet, één van de voordelen als je zelf de fokker bent. Ze kent de commando's zit, down en wacht omdat het van begin af aan al aangeleerd is. Foto: de Hondenwerker
Imre kopieert alles van Floran.
	We zijn op 28 oktober weer naar het Horsterpark geweest. Josette en Aike fan it Toppenhusterfjild kwamen ook mee wandelen. Aike en Imre treffen hier "rat" weer waarmee Imre al eerder gestoeid heeft.
	mmm.... en dat kun je zomaar pakken!
	Het vleugeltje is heel interessant.
	Imre gaat bijna dagelijks mee naar het Horsterpark. Ze heeft al een prima conditie. Het is een zeer inventief hondje met een flinke dosis doorzettingsvermogen. Gelukkig! Als de dame iets in haar kop heeft dan zal dat ook gebeuren. Nadeel is dat ze aan de gang blijft. We noemen haar wel eens een ADHD geval. Ze lijkt aan weinig slaap genoeg te hebben. Ze vindt het heerlijk als ik met haar bezig ben. Doet alles ook heel goed, snapt het heel snel. In dat opzicht lijkt ze niet erg op haar moeder die ik nogal eens voor dom versleet. Wellicht heeft het ook te maken met mijn ervaring als hondenbezitter: bij Floran wist ik nog niet wat ik nu allemaal weet. Ik geniet gigantisch van dit bijzondere schepseltje.
Hier zit normaal gesproken een konijn...	Ik ruik je wel...
Wat voor eten krijg jij eigenlijk?	Gevonden!
Hee wacht, er nu niet vandoor rennen...	Iiieee, ga je mij aanvallen?
	Imre gaat graag mee als we de kippen en de konijnen verzorgen. Ze maakt het nu wel erg bont. Iris het konijn is niet echt gecharmeerd van dit monster. Ze gaat snel haar ren in. Helaas voor haar is ze ook daar niet veilig. Imre doet haar niks maar ja, dat weet zij natuurlijk niet.
Dan de kippen maar even plagen.
Fouter kan natuurlijk niet! Bertus geniet met volle teugen. Het lachen vergaat hem nog wel als Imre 20 kilo weegt! Na het eten krijgen de honden altijd een beetje yoghurt. Ze weten het precies. Ze blijven keurig op hun plaats tot wij onze yoghurt op hebben. Imre springt dit keer pardoes op schoot en zo op tafel. Bertus vindt het wel humor en eerlijk gezegd kon ik er ook wel om lachen. Geen van onze andere honden heeft dit ooit gedaan. Voor deze keer tolereren wij het zodat er een foto gemaakt kan worden maar het moet geen gewoonte worden. Imre is een knuffelbeest net als haar moeder. Ze zit graag op schoot. Helaas voor haar vind ik het niet zo'n goed idee en zal ze er aan moeten wennen dat ze met vier poten op de grond moet blijven.
	9 december 2006: Maria Heijmink komt met haar pup en halfzus van Imre bij ons op bezoek. Twinke en Imre hebben fijn gespeeld.
Ik ruik wat bekends...
	Twinke staat haar mannetje wel tegen Imre's aanvallen
Jack Russels en Teckels zijn de favoriete speeltjes.
Lekker struinen langs de waterkant.
	De eerste drie maanden van haar leven waren super! Ze groeit uit tot een mooi teefje. Ze is sociaal, vrij en slim, weet waar haar kansen liggen. Ik had het niet beter kunnen treffen!
Ze springt zo uit stand op de benches.
	December 2006 Na het eten roep ik de honden. Jessie en Floran komen onmiddellijk maar Imre vindt het niet nodig om op het eerste het beste 'kom voor' commando te komen. Dan niet... Ik doe de deur dicht, ik roep geen twee keer. Meestal komt ze dan wel meteen en gaat blaffend voor de deur zitten. Uiteraard reageren we daar niet op en gaan we haar pas halen als ze stil is. Dit keer bleef het echter verdacht stil en ik besluit eens te gaan kijken. Ik zie haar via de voerton op de benches springen om vervolgens de voorraad snacks te consumeren. Voor de plaatjes heb ik haar even haar gang laten gaan... Imre is erg inventief. In de winkel bijt ze net zo lang aan een zak tot deze stuk is en gaat er dan heerlijk van eten. Het is prachtig dat ze zo slim is maar het nadeel is dat je zelf nog ietsje slimmer moet zijn. Gelukkig ben ik dat wel alleen vergeet ik het nogal eens.
	Wat is het toch een scheetje! Ik kan er geen genoeg van krijgen. Deze foto's zijn gemaakt door Martine, het vrouwtje van Joppe rond sinterklaas 2006. Ze doet een cursus fotografie en dat is wel te zien! Dank aan Martine voor deze schitterende plaatjes!
	01 april 2007 Imre zwemt recht op de dummy af. Gelukkig vindt ze zwemmen erg fijn en naarmate ze het vaker doet lukt het met steeds minder gespetter. Ze moet veel zwemmen want helaas had dierenarts Atjo Westerhuis niet zo'n goed bericht...
Imre loopt al geruime tijd mank. Aanvankelijk gooiden we het steeds op groeipijnen omdat ze tekenen van pijn gaf zodra onze dierenarts haar in de poten kneep. We hadden nog geen foto laten maken omdat onze dierenarts Henk van der Mast een nieuw digitaal röntgenapparaat gaat krijgen en daar op wilde wachten. Het zat me toch niet lekker en daarom ben ik met Imre op 30 maart naar dierenkliniek Westerhuis gegaan. Helaas liet Imre het niet zomaar toe dat er aan haar getrokken werd en dus moest ze onder narcose.Er zijn foto's gemaakt van de beide voorpoten en van de boeg. De foto's van de rechtervoorpoot en de boeg gaven geen bijzonderheden maar op de foto van de linker voorpoot was te zien dat het bot enigszins rafelig is en dat veroorzaakt pijn. De aandoening staat bekend onder de naam LPC. Hoewel deze afwijking erfelijk voor komt ga ik er vooralsnog van uit dat Imre het door trauma heeft opgelopen. Ze is een behoorlijk spring- en klauterhondje en ik herinner mij dat zij, toen ze ongeveer 15 weken was, met haar poot vast zat tussen de onderste tralies van de bench. Ze jankte het uit en ik heb haar moeten helpen om los te komen. Toen ik die week op jachtcursus kwam merkte Tea op dat Imre mank liep waarop ik geantwoord heb dat ze vast gezeten had tussen de benchtralies. Aangezien Imre rent en springt als de beste heb ik er geen aandacht meer aan geschonken. Ook dierenarts Atjo vond het aannemelijk dat het bot op die manier beschadigd is geraakt. Voorlopig mag Imre dagelijks lekker zwemmen en krijgt ze homeopatische middelen in combinatie met glucosamine en voer voor volwassen honden met een lager calcium gehalte. Daarnaast krijgt ze pijnstillers zodat ze in ieder geval geen pijn heeft. We hopen dat het bot zich gaat herstellen en dat ze over vijf maanden, als ze een jaar is, een normale elleboog heeft. Dan weten we tenslotte ook zeker dat het inderdaad door trauma is ontstaan.
	In het water van het Horsterpark kan Imre haar zwemtherapie prima volbrengen. Ze mag verder alles doen en dat doet ze dan ook! Het is één brok energie!
20 april 2007 We behandelen Imre nu twee weken met één keer daags Metacam, twee keer daags Cosequin en drie keer daags Calcarae. Daarnaast krijgt ze Prins senior omdat daar extra Glucosamine / Chondroïtine in zit en een laag eiwitgehalte bevat. Het gaat heel goed met haar. Ze loopt al nagenoeg normaal behalve als ze moet volgen, dan begint ze zich echt aan te stellen. "Zie je dan niet dat ik mank loop?" Hoezo slim! Imre heeft een prettig karakter. Ze heeft echt jachtverstand en ze vindt het prachtig om te doen. Uiteraard is de omgeving ook nog erg interessant en wil ze daar ook niets van missen.
	De dummy brengt ze helemaal terug. Ze kan geen genoeg krijgen van het water. Imre rent altijd al ver voor me uit en ligt al in het water als ik er nog aan moet komen. Ze weet dan zeker dat zij de eerste is die de dummy mag halen. De andere honden hebben dan geen schijn van kans en laten het graag aan haar over. Het gaat uitstekend met Imre. Ze loopt weer normaal en werd zelfs tweede op de clubmatch in de puppyklasse. Ze krijgt alleen nog Cosequin, Calcarae en homeopatische druppels voor beweging. Over een paar maanden laat ik opnieuw een foto maken van haar linker voorpoot. Ik ben benieuwd of het verbeterd is.
Riep je mij?	Meestal gooien ze wel wat als ik hier wacht...
Samen met halfzus Noa op de foto	Om op te vreten!
Oktober 2007: Imre ligt Floran op te wachten...	Aanvallen!
Op afstand kijken naar Floran en Jessie	Januari 2008: de vacht wordt nu mooi lang

Imre geröntgend

Op 24 april 2008 is Imre geröntgend. Het röntgenapparaat van dierenarts Henk van der Mast komt uit een humaan ziekenhuis. Hiermee is hij in staat om zonder foto's te maken, het dier door te lichten. Er zijn al wel vast foto's gemaakt van de heupen en van de ellebogen. Naar deze laatste was ik super benieuwd na de problemen een jaar geleden. Gelukkig zag het er allemaal heel goed uit. Van rafelige randen aan het linker ellebooggewricht was geen enkele sprake meer. Ook de heupen zagen er goed uit, waarschijnlijk HD A. Dit toestel vergroot behoorlijk en daarom zijn deze foto's niet geschikt om op te sturen naar de Hirschfeldstichting. Henk krijgt binnenkort een nieuwe arm aan dit toestel waarmee hij officiële foto's kan maken. Imre liet het allemaal gelaten toe. We hebben haar zelfs even helemaal doorgelicht. Prachtig hoe je alle organen kunt zien en het hart zelfs ziet kloppen!

Oktober 2008: Imre showt haar beide zijden. Ze is een prachtig hondje met een heel stabiel karakter.
	Het was een prachtige maandagmiddag. Ik laat het werk voor wat het is en ga lekker met man en honden een wandeling maken op het Rozendaalse veld. Floran en Imre wachten hoopvol op de apporten die gegooid gaan worden.

Imre officieel geröntgend

Op 04 novemberber 2008 ben ik met Imre naar dierenkliniek Westerhuis gereden om officiële HD foto's te laten maken. De uitslag kwam op 21 november binnen: HD A norbergwaarde 26.

Ik heb ook een controlefoto van de linkerelleboog laten maken na de problemen van anderhalf jaar geleden. De diagnose was toen LPC maar daar geloofde ik zelf niet in en met mij mijn dierenarts Henk van der Mast. Goddank hadden wij gelijk en zijn de problemen die er toen waren volledig toe te schrijven aan het onbenullige gedrag van mijn monstertje. De elleboog was geheel hersteld en het gewricht zag er goed uit.


Imre is gedekt

Op 15 december is Imre gedekt door Sam fan 't Fûgelhiem. Het nest krijgt de naam "Floran" nest. Bij gefokte nestjes / Floran nest wordt alles weer keurig bijgehouden.
 

	11 januari 2009 Nederland is in de ban van sneeuw en ijs. Wij genieten van een prachtige wandeling op landgoed Mariëndaal bij Arnhem. Imre is als het goed is bijna vier weken drachtig. Samen met moeder Floran poseert ze op een besneeuwde boomstam.
Juli 2009: Het is heerlijk zomerweer en dat betekent dat we dagelijks in het Horsterpark te vinden zijn. De honden weten het precies! Imre apporteert tot vervelens toe haar bumper dummy die elke aanval weer opnieuw overleeft dankzij ducktape en Floran apporteert "haar" piepbeestje: een latex speeltje in de vorm van een fantasie figuurtje. Jessie is alleen maar bezig met het graven en af en toe een rondje zwemmen om af te koelen en de modder uit haar bekkie te slurpen.
Wat heb ik nou weer op mijn kop zitten...	Weg wezen Joepie of ik vreet je persoonlijk op!